Berichten maart2018

Gerrit Korn: zichtbare en voelbare effecten WO I

Beeld uit de serie ‘Het groote Sterven’

De Doetinchemse fotograaf Gerrit Korn vertelde 8 maart bevlogen over zijn fotografie. Gerrit leidde de Fotokring langs meerdere projecten, waaronder een project waarin hij mensen portretteerde die aan het Wilde Westen verslingerd zijn. Hij legde hen steeds op drie manieren vast: op 19e eeuwse wijze geposeerd in bruinige tinten, in hun werksituatie en thuis.
Een andere serie had betrekking op Roma vluchtelingen in een kamp in Kroatië rond 1990. Hij kwam er met een hulpkonvooi en legde het leven vast. Kosovaarse vluchtelingen in de Arnhemse Saksen Weimar kazerne was een ander onderwerp dat door het werd vereeuwigd. Gerrit ging uitgebreid in op de investeringen die nodig zijn om tot fotograferen te komen: onderzoek doen, contact leggen, vertrouwen winnen, echte belangstelling tonen. Dat zijn steeds activiteiten die met zijn fotografie verbonden zijn.

Uitvoerig werd ook stilgestaan bij de serie waarmee hij bij de Fotobond Bondsmeester werd. Zijn serie heet ‘Het groote Sterven’ en gaat over wat zichtbaar (en vooral voelbaar) is over de Eerste Wereldoorlog in België. Gerrit nam de club mee op zijn onderzoek, de problemen die hij bij het zoeken naar locaties tegenkwam en de lange weg naar het perfecte eindresultaat. Vooral ook in het zoeken en vinden van de juiste uitdrukkingsvorm besteedt hij veel tijd.

Gerrit sloot de avond af met een persoonlijk project dat diepe indruk op zijn publiek maakte.

Bijzondere metamorfoses


Als bijzondere activiteit, buiten het reguliere programma om, ging de Fotokring donderdag 1 maart naar de film. Het was een suggestie van een van de leden om de prijswinnende documentaire ‘Visages Villages’ te gaan zien. Met een delegatie van 24 personen was het goed druk in het Zevenaarse Filmhuis.
De keuze voor deze film was niet toevallig. ‘Visages Villages’ had nadrukkelijk een fotografisch thema. De 88-jarige cineaste Agnès Varda en de 33-jarige fotograaf-kunstenaar JR (zijn identiteit blijft mistig en zijn ogen verborgen achter een permanent gedragen zonnebril) ondernamen een fotografische reis langs achtergebleven min of meer verlaten plekken op het Franse platteland.
Met hun project (bewoners en passanten werden gefotografeerd en de foto’s werden op een enorm formaat opgeplakt op schuren, fabrieken, muren, watertorens en stapels zeecontainers) brachten zij enthousiasme en leven terug. Soms maar voor even, want de aangeplakte foto’s kunnen door weersinvloeden soms al na een dag verdwenen zijn. Maar een serveerster in een kleine plaats was gedurende meer dan een maand de heldin van het dorp. Het waren bijzondere metamorfoses die de twee kunstenaars lieten zien, waarbij het bijzonder was te ervaren welke verbinding fotografie kan leggen.

Visages, Villages won dit jaar op het filmfestival van Cannes de L’Oeil d’Or voor Beste Documentaire en ook de publieksprijs in Toronto. De documentaire werd door Vrij Nederland bestempeld als ’een van de liefste films van het jaar’ en ging in première tijdens IDFA 2017.
Voor de leden van de fotokring was het een mooie inspiratie.